خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن بر اهمیت طلب هنر و دانش به جای مال و ثروت تأکید دارد. شاعر توصیه میکند که انسان نباید به آنچه دارد قانع شود و همیشه در پی افزایش دانش و علم باشد. همچنین هشدار میدهد که اگر فردی در جهل بماند، هرگز به زندگی حقیقی نخواهد رسید. متن به خواننده یادآوری میکند که به جای مشغولیت به امور دنیوی، به رشد روحی و علمی بپردازد.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد. همچنین، پیامهای آموزشی متن برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و کاربردیتر است.
شمارهٔ ۴۷۹ - در موعظه
پیشی ز هنر طلب نه از مال
اکنون باری که میتوانی ۱
هان تا به خیال بد چو دونان
در حال حیوة این جهانی ۲
افزون نکنی برانچه داری
قانع نشوی بدانچه دانی ۳
مشغول مشو به تن نه اینی
فارغ منشین ز جان نه آنی ۴
گر جانت به علم در ترقی است
آنک تو و ملک جاودانی ۵
ورنه چو به مرگ جهل مردی
هرگز نرسی به زندگانی ۶
دانی چه قیاس راست بشنو
بر خود چه کتاب عشوه خوانی ۷
زین سوی اجل ببین که چونی
زان سوی اجل چنان بمانی ۸
اکنون باری که میتوانی ۱
هان تا به خیال بد چو دونان
در حال حیوة این جهانی ۲
افزون نکنی برانچه داری
قانع نشوی بدانچه دانی ۳
مشغول مشو به تن نه اینی
فارغ منشین ز جان نه آنی ۴
گر جانت به علم در ترقی است
آنک تو و ملک جاودانی ۵
ورنه چو به مرگ جهل مردی
هرگز نرسی به زندگانی ۶
دانی چه قیاس راست بشنو
بر خود چه کتاب عشوه خوانی ۷
زین سوی اجل ببین که چونی
زان سوی اجل چنان بمانی ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۷۸ - فتوحی شاعر بفرمودهٔ شاه و وزیر جواب حکیم را گفت
گوهر بعدی:شماره ۴۸۰ - هر آنگه که چون من نیایم نخوانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
