هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید و خود را همچون ذرهای در برابر خورشید وجود او میداند. او از غم خود میگوید که درمانش تنها معشوق است و بدون هیچ بال و پری به سوی او میپرد. شاعر خود را کاهی میداند که معشوق، همچون کهربا، او را جذب میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در این ابیات برای درک و ارتباط نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
رباعی ۷۰ - من ذره و خورشید لقائی تو مرا
من ذره و خورشید لقائی تو مرا
بیمار غمم عین دوائی تو مرا ۱
بیبال و پراندر پی تو میپرم
من کاه شدم چو کهربائی تو مرا ۲
بیمار غمم عین دوائی تو مرا ۱
بیبال و پراندر پی تو میپرم
من کاه شدم چو کهربائی تو مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۹ - من تجربه کردم صنم خوشخو را
گوهر بعدی:رباعی ۷۱ - منصور بدآن خواجه که در راه خدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
