هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و ستایش معشوق است که جان و دل عاشق را شاد میکند. شاعر با توصیف زیباییهای معشوق، از لطف و جمال بیاندازهی او سخن میگوید و با احتیاط از او به عنوان «جانان» یاد میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن برای مخاطبان با سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات است.
رباعی ۱۲۲ - آن جان که از او دلبر ما شادانست
آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است ۱
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست ۲
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است ۱
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۱ - آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳ - آن جاه و جمالی که جهانافروز است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
