هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر حالتی است که فرد به دلیل عشق و دلبستگی شدید به دیگری، خود و معشوق را از رحمت الهی دور میاندازد و مانند فرعون، خدا را نشناخته و در نهایت، مانند برق، همه چیز را نابود میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به فرعون و نابودی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر صحیح داشته باشد.
رباعی ۱۵۰ - از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت ۱
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت ۲
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت ۱
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۹ - آواز تو ارمغان نفخ صور است
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۱ - از بییاری ظریفتر یاری نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
