هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود با استفاده از استعارههایی مانند آب حیات، ماه فلک و مهتاب سخن میگوید. همچنین، شاعر شب را به زلف معشوق و مهتاب را به تابش رخسار او تشبیه میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مضامین عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و زیباییشناسی شعر دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
رباعی ۱۷۶ - ای آب حیات قطره از آب رخت
ای آب حیات قطره از آب رخت
وی ماه فلک یک اثر از تاب رخت ۱
گفتم که شب دراز خواهم مهتاب
آن شب شب زلف تست و مهتاب رخت ۲
وی ماه فلک یک اثر از تاب رخت ۱
گفتم که شب دراز خواهم مهتاب
آن شب شب زلف تست و مهتاب رخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۵ - او پاک شده است و خام ار در حرم است
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۷ - ای آمده بامداد شوریده و مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
