هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از همراهی و امیدواری یک همدم درونی سخن میگوید که تا آخرین لحظههای زندگی به انسان امید و عشق میبخشد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژهها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۱۷ - این همدم اندرون که دم میدهدت
این همدم اندرون که دم میدهدت
امید رسیدن به حرم میدهدت ۱
تو تا دم آخرین دم او میخور
کان عشوه نباشد ز کرم میدهدت ۲
امید رسیدن به حرم میدهدت ۱
تو تا دم آخرین دم او میخور
کان عشوه نباشد ز کرم میدهدت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۶ - این نعره عاشقان ز شمع طرب است
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۸ - ای هر بیدار با خبرهای تو خفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
