هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و علاقهی شدید خود به معشوق سخن میگوید و از رنجی که در راه رسیدن به او متحمل شده است. او معشوق را مانند صدف و گوهری گرانبها توصیف میکند و از بیم آنکه مبادا راه به رویش بسته شود، اظهار نگرانی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانهی عمیق و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که با ادبیات و احساسات پیچیدهتر آشنا هستند، مناسبتر است.
رباعی ۲۱۹ - ای هرچه صدف بستهٔ دریای لبت
ای هرچه صدف بستهٔ دریای لبت
وی هرچه گهر فتاده در پای لبت ۱
از راهزنان رسیده جانم تا لب
گر ره ندهی وای من و وای لبت ۲
وی هرچه گهر فتاده در پای لبت ۱
از راهزنان رسیده جانم تا لب
گر ره ندهی وای من و وای لبت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۸ - ای هر بیدار با خبرهای تو خفت
گوهر بعدی:رباعی ۲۲۰ - ای همچو خر و گاو که و جو طلبت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
