هوش مصنوعی:
این متن درباره توبه و ندامت است که با وجود پشیمانی، همچنان درگیر گناه میشود و به رفتار گذشته خود بازمیگردد. شاعر از تشبیهاتی مانند آهن و زلف برای بیان این موضوع استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
رباعی ۲۷۱ - توبه که دل خویش چو آهن کرده است
توبه که دل خویش چو آهن کرده است
در کشتن بنده چشم روشن کرده است ۱
چون زلف تو هرچند شکن در شکنست
با توبه همان کند که با من کرده است ۲
در کشتن بنده چشم روشن کرده است ۱
چون زلف تو هرچند شکن در شکنست
با توبه همان کند که با من کرده است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۰ - توبه کردم که تا جانم برجاست
گوهر بعدی:رباعی ۲۷۲ - تو سیر شدی من نشدم درمان چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
