هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ناامیدی و احساس بیپناهی سخن میگوید. او بیان میکند که سروران (افراد قدرتمند) پا ندارند و دلش در غرقاب این سودا (عشق یا آرزو) نیست. همچنین اشاره میکند که در این میان جایی حتی برای مویی هم نیست و او خود را به مویی تشبیه میکند که جایی ندارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی شعر برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال مناسب نیست.
رباعی ۳۹۵ - گم باد سریکه سروران را پا نیست
گم باد سریکه سروران را پا نیست
وان دل که به جان غرقهٔ این سودا نیست ۱
گفتند در این میان نگنجد موئی
من موی شدم از آن مرا گنجانیست ۲
وان دل که به جان غرقهٔ این سودا نیست ۱
گفتند در این میان نگنجد موئی
من موی شدم از آن مرا گنجانیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۴ - گفتی گشتم ملول و سودام گرفت
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۶ - کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
