هوش مصنوعی:
شاعر از دردها و رنجهای خود میگوید و در پاسخ به کسانی که دلیل نالهها و رنجهایش را میپرسند، اشاره میکند که اگر زیبایی معشوق را ببینند، دلیل رنجهایش را خواهند فهمید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۰۰ - گویند مرا که این همه درد چراست
گویند مرا که این همه درد چراست
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست ۱
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست ۲
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست ۱
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۹ - گویند که عشق عاقبت تسکین است
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۱ - لطف تو جهانی و قرانی افراشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
