هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از دلبستگی و عشق عمیق خود سخن میگوید. او اشاره میکند که دلش مانند مرغی به دانه عشق چنگ زده و با مردانگی این عشق را پذیرفته است. اما زمانی که معشوق از دلش دور میشود، او با وجود درد، با شجاعت از عشق دست میکشد و به زندگی ادامه میدهد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات شدید عاشقانه更适合 مخاطبانی با درک ادبی بالاتر.
رباعی ۴۱۰ - مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت
مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت
انصاف بده که نیک مردانه گرفت ۱
از دل چو بماند دلبرش دست کشید
از جان چو بجست پای جانانه گرفت ۲
انصاف بده که نیک مردانه گرفت ۱
از دل چو بماند دلبرش دست کشید
از جان چو بجست پای جانانه گرفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۹ - مرغ جان را میل سوی بالا نیست
گوهر بعدی:رباعی ۴۱۱ - مر وصل ترا هزار صاحب هوس است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
