هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از یاری سخن میگوید که غم او درمان هر دردی است و هر کس با او همراه باشد، یار او محسوب میشود. شاعر بیان میکند که دیگران از او میخواهند پیوسته مشغول باشد، اما او خود را بیکار میداند و معتقد است که آن یار (احتمالاً اشاره به خدا یا معشوق) همواره در کار است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و مفاهیم عرفانی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد امکانپذیر است.
رباعی ۴۵۴ - یاری که غمش دوای هر بیمار است
یاری که غمش دوای هر بیمار است
او را یار است هرکه با او یار است ۱
گویند مرا باش در کار مدام
من بیکارم ولیک او در کار است ۲
او را یار است هرکه با او یار است ۱
گویند مرا باش در کار مدام
من بیکارم ولیک او در کار است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۵۳ - یاری که به نزد او گل و خار یکیست
گوهر بعدی:رباعی ۴۵۵ - یکبار به مردم و مرا کس نگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
