هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر بیان میکند که زمانی که افلاک گهر میریزد، هر ذره به سوی اصل خود بازمیگردد و از غرور باد و هوسهای آن دوری میجوید و از آفتاب پرهیز میکند. این متن به نوعی اشاره به بازگشت به اصل و پرهیز از غرور و هوسهای دنیوی دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۴۶۸ - آندم که ز افلاک گهر ریز کند
آندم که ز افلاک گهر ریز کند
هر ذره بسوی اصل خود خیز کند ۱
از نخوت آن باد و زین باد هوس
هر ذره ز آفتاب پرهیز کند ۲
هر ذره بسوی اصل خود خیز کند ۱
از نخوت آن باد و زین باد هوس
هر ذره ز آفتاب پرهیز کند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۶۷ - آن دل که به شاهد نهان درنگرد
گوهر بعدی:رباعی ۴۶۹ - آن ذره که جز همدم خورشید نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
