هوش مصنوعی:
شاعر از عشق نافرجام و دردناک خود میگوید که با وجود دادن همهچیز (دل، دیده و جان) به معشوق، تنها دلشکستگی و رنج به دست آورده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و درد عشق نافرجام است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده در شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۵۲۹ - افسوس که طبع دلفروزیت نبود
افسوس که طبع دلفروزیت نبود
جز دلشکنی و سینه سوزیت نبود ۱
دادم به تو من همه دل و دیده و جان
بردی تو همه ولیک روزیت نبود ۲
جز دلشکنی و سینه سوزیت نبود ۱
دادم به تو من همه دل و دیده و جان
بردی تو همه ولیک روزیت نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۲۸ - از یاد خدای مرد مطلق خیزد
گوهر بعدی:رباعی ۵۳۰ - اکنون که رخت جان جهانی بربود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
