هوش مصنوعی: این متن بیانگر گذرا بودن روزهای وصال و خوشی‌ها با یار و تبدیل آن‌ها به دوران فراق است. شاعر با حسرت از روزگار گذشته یاد می‌کند که گویی هرگز وجود نداشته است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و حسرت‌آلود است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

رباعی ۵۴۷ - ایام وصال یار گوئی که نبود

ایام وصال یار گوئی که نبود
وان دولت بیشمار گوئی که نبود ۱

از یار به جز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۵۴۶ - ای اطلس دعوی ترا معنی برد
گوهر بعدی:رباعی ۵۴۸ - ای اهل صفا که در جهان گردانید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.