هوش مصنوعی:
این متن بیانگر گذرا بودن روزهای وصال و خوشیها با یار و تبدیل آنها به دوران فراق است. شاعر با حسرت از روزگار گذشته یاد میکند که گویی هرگز وجود نداشته است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و حسرتآلود است که درک آنها نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۵۴۷ - ایام وصال یار گوئی که نبود
ایام وصال یار گوئی که نبود
وان دولت بیشمار گوئی که نبود ۱
از یار به جز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود ۲
وان دولت بیشمار گوئی که نبود ۱
از یار به جز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۴۶ - ای اطلس دعوی ترا معنی برد
گوهر بعدی:رباعی ۵۴۸ - ای اهل صفا که در جهان گردانید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.