هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات عشق و فروتنی خود را نسبت به معشوق بیان میکند و اشاره میکند که هر بار در حضور معشوق سجده میکند، احساس میکند که جانش به پایش میافتد. این متن نشاندهندهی عشق عمیق و ایثارگرانه است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان کمسنتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۶۶۲ - در خدمتت ای جان چو بدن میافتد
در خدمتت ای جان چو بدن میافتد
زان سجده به بخت خویشتن میافتد ۱
هر بار که اندر قدمت میافتم
جان در باطن به پای من میافتد ۲
زان سجده به بخت خویشتن میافتد ۱
هر بار که اندر قدمت میافتم
جان در باطن به پای من میافتد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۶۱ - در حضرت حق ستوده درویشانند
گوهر بعدی:رباعی ۶۶۳ - درد و زخم ار زلف تو در چنگ آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
