هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از زیبایی چشمها و چهره معشوق سخن میگوید و آن را با تصاویری مانند سحر، گنبد و آفتاب مقایسه میکند. همچنین، از تأثیر این زیبایی بر جان خود میگوید که مانند ذرهای در هوا معلق است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر آن نیاز به آشنایی با ادبیات و زیباییشناسی شعر دارد.
رباعی ۷۰۶ - دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
دی چشم تو رای سحر مطلق میزد
روی تو ره گنبد از رق میزد ۱
تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد ۲
روی تو ره گنبد از رق میزد ۱
تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلف
جان بر صفت ذره معلق میزد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۰۵ - دی بنده بر آن قمر جانی شد
گوهر بعدی:رباعی ۷۰۷ - دیدم رخت از غم سر موئیم نماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
