هوش مصنوعی:
شاعر از عشق به معشوق خود میگوید که از ابتدا او را تسخیر کرده است. همسایهاش از نالههای او آرامش نداشت، اما اکنون با کاهش نالهها، عشقش بیشتر شده است. او این وضعیت را به آتشی تشبیه میکند که وقتی شعلهور میشود، دود آن کم میشود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و تمثیلهای شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، نالههای عاشقانه و احساسات عمیق بیانشده نیاز به درک بالاتری از عواطف انسانی دارد.
رباعی ۷۲۴ - ز اول که مرا عشق نگارم بربود
ز اول که مرا عشق نگارم بربود
همسایهٔ من ز نالهٔ من نغنود ۱
اکنون کم شد ناله عشقم بفزود
آتش چو هوا گرفت کم گردد دود ۲
همسایهٔ من ز نالهٔ من نغنود ۱
اکنون کم شد ناله عشقم بفزود
آتش چو هوا گرفت کم گردد دود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۲۳ - زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید
گوهر بعدی:رباعی ۷۲۵ - زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
