هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و جدایی میگوید و با اشاره به پایان روز و فرارسیدن شب، از خورشید میخواهد که در آسمان بدرخشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
رباعی ۹۶۹ - میگوید مرمرا نگار دلسوز
میگوید مرمرا نگار دلسوز
میباید رفت چون به پایان شد روز ۱
ای شب تو برون میای از کتم عدم
خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز ۲
میباید رفت چون به پایان شد روز ۱
ای شب تو برون میای از کتم عدم
خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۶۸ - من همتیم کجا بود چون من باز
گوهر بعدی:رباعی ۹۷۰ - نی چارهٔ آنکه با تو باشم همراز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.