هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و فداکاری بیحد است، جایی که شاعر خود را دوای درد، آشنای واقعی، و خونبهای معشوق میداند و از او میخواهد که حتی در صورت کشته شدن، شکرگزار باشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۱۱۶۷ - با درد بساز چون دوای تو منم
با درد بساز چون دوای تو منم
در کس منگر که آشنای تو منم ۱
گر کشته شوی مگو که من کشته شدم
شکرانه بده که خونبهای تو منم ۲
در کس منگر که آشنای تو منم ۱
گر کشته شوی مگو که من کشته شدم
شکرانه بده که خونبهای تو منم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۶۶ - با تو قصص درد و فغان میگویم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۶۸ - باز آمدم و برابرت بنشستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
