هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات عشق و وابستگی خود را به معشوق بیان میکند و از زلف پریشان و حال مستانهی او سخن میگوید. همچنین از نای و چنگ به عنوان نمادهای موسیقی و حال عاشقانه یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و ادبیات کلاسیک است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اصطلاحات و مفاهیم شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۱۹۰ - تا جان دارم بندهٔ مرجان توام
تا جان دارم بندهٔ مرجان توام
دل جمع از آن زلف پریشان توام ۱
ای نای بنال مست افغان توام
وی چنگ خمش مشو که مهمان توام ۲
دل جمع از آن زلف پریشان توام ۱
ای نای بنال مست افغان توام
وی چنگ خمش مشو که مهمان توام ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۸۹ - تا ترک دل خویش نگیری ندهم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۹۱ - تا چند بهر زه چون غباری گردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
