هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر خود و دیگران را به کف دریا تشبیه میکند که در برابر لطافت و عظمت دریا (که میتواند نماد عشق یا معشوق باشد) ناچیز و کوچک هستند. همچنین اشاره میکند که حتی اگر به خون عشق آلوده شوند، باز هم تحت تأثیر موجهای عشق قرار میگیرند و مانند دف در دست معشوق هستند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد.
رباعی ۱۲۰۴ - تو بحر لطافتی و ما همچو کفیم
تو بحر لطافتی و ما همچو کفیم
آنسوی که موج رفت ما آنطرفیم ۱
آن کف که به خون عشق آلودستی
بر ما میزن که بر کفت همچو دفیم ۲
آنسوی که موج رفت ما آنطرفیم ۱
آن کف که به خون عشق آلودستی
بر ما میزن که بر کفت همچو دفیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰۳ - تا میرود آن نگار ما میرانیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۰۵ - جانرا که در این خانه وثاقش دادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.