هوش مصنوعی:
این متن بیانگر گذرا بودن زندگی و تغییرات آن است. شاعر از دوران کودکی و شادیهای گذرا یاد میکند و در نهایت به فناپذیری و ناپایداری زندگی اشاره میکند، همانند ابری که میآید و سپس پراکنده میشود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و انتزاعی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. درک کامل این شعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
رباعی ۱۳۷۵ - یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند بروی دوستان شاد شدیم ۱
پایژان حدیث ما شنو که چه شد
چون ابر درآمدیم و بر باد شدیم ۲
یک چند بروی دوستان شاد شدیم ۱
پایژان حدیث ما شنو که چه شد
چون ابر درآمدیم و بر باد شدیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۷۴ - یک جرعه ز جام تو تمامست تمام
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۷۶ - یک دم که ز دیدار تو یک سو افتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
