هوش مصنوعی:
این شعر از عشق به عنوان عادتی الهی و ایمانی یاد میکند که باعث میشود انسان از نگرانیهای مادی مانند نان و جان خود بگذرد. همچنین به مفهوم مائدههای الهی اشاره دارد که ارزشمندتر از زر و زینتهای دنیوی هستند و روزه را به عنوان نوعی پنهانخواری معنوی توصیف میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و دینی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
رباعی ۱۴۱۶ - ای عادت عشق عین ایمان خوردن
ای عادت عشق عین ایمان خوردن
نی غصهٔ نان و غصهٔ جان خوردن ۱
آن مائده چون زر و زو شب بیرونست
روزه چه بود صلای پنهان خوردن ۲
نی غصهٔ نان و غصهٔ جان خوردن ۱
آن مائده چون زر و زو شب بیرونست
روزه چه بود صلای پنهان خوردن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۱۵ - ای عادت تو خشم و جفا ورزیدن
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۱۷ - ای عاشق گفتار و تفاصیل سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
