هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج خود میگوید و از آب، آتش و جان میخواهد که او را ترک کنند. او به شرایط سخت خود اشاره میکند و میگوید زمانی که تنها نماندهاند، نباید به دنبال آب بود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به رنج و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
رباعی ۱۵۳۶ - ای آب از این دیدهٔ بیخواب برو
ای آب از این دیدهٔ بیخواب برو
وی آتش از این سینهٔ پرتاب برو ۱
وی جان چو تنی که مسکنت بود نماند
بیآبی خود مجوی و بر آب برو ۲
وی آتش از این سینهٔ پرتاب برو ۱
وی جان چو تنی که مسکنت بود نماند
بیآبی خود مجوی و بر آب برو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۳۵ - از گنج قدم شدیم ویرانهٔ او
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۳۷ - ای از دل و جان لطیفتر قالب تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
