رباعی ۱۵۸۷ - من بندهٔ تو بندهٔ تو بندهٔ تو

من بندهٔ تو بندهٔ تو بندهٔ تو
من بندهٔ آن رحمت خندیدهٔ تو ۱

ای آب حیات کی ز مرگ اندیشد
آنکس که چو خضر گشت خود زندهٔ تو ۲