هوش مصنوعی:
این متن بیان میکند که غم و اندوه مانند غذایی مسموم برای روح است و اندیشههای منفی میتوانند مانند تیشه به پای خود فرد آسیب بزنند. شاعر توصیه میکند که از اندیشههای بیهوده پرهیز شود تا به خود آسیب نرسانیم.
رده سنی:
14+
محتوا شامل مفاهیم عمیق روانشناختی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، نیاز به تجربه و شناخت کافی از زندگی برای درک کامل پیام دارد.
رباعی ۱۶۲۱ - جانیست غذای او غم و اندیشه
جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه ۱
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه ۲
جانی دگر است همچو شیر بیشه ۱
اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۲۰ - تو توبه مکن که من شکستم توبه
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۲۲ - دانی شب چیست بشنو ای فرزانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
