هوش مصنوعی:
این متن به ناعادلانه بودن دنیا و فراموشی لذتهای گذشته اشاره دارد. شاعر از کسی میپرسد که اگر قرار نیست دوباره شادی را به او برگردانی، چرا ابتدا آن را به او دادهای.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند ظلم و فراموشی ممکن است برای گروههای سنی پایین سنگین باشد.
رباعی ۱۶۶۱ - آن ظلم رسیدهای که دادش دادی
آن ظلم رسیدهای که دادش دادی
وانغمزدهای که جام شادش دادی ۱
آن بادهٔ اولین فراموشش شد
گر باز نمیدهی چه یادش دادی ۲
وانغمزدهای که جام شادش دادی ۱
آن بادهٔ اولین فراموشش شد
گر باز نمیدهی چه یادش دادی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۶۰ - آن روی ترش نگر چو قندستانی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۶۲ - آن میوه توئی که نادر ایامی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
