هوش مصنوعی:
این متن به خطاب به یک وجود الهی یا معنوی است که از حال بندگان آگاه است و در تاریکیهای زندگی مانند چراغی روشنگر است. شاعر از این وجود میخواهد که دل او را که خود پرورانده است، بازگرداند و اشاره میکند که این وجود، خود را نمیشناسد.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که برای درک عمیقتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعری ممکن است برای کودکان زیر 12 سال چالشبرانگیز باشد.
رباعی ۱۶۹۵ - ای آنکه ز حال بندگان میدانی
ای آنکه ز حال بندگان میدانی
چشمی و چراغ در شب ظلمانی ۱
باز دل ما را که تو میپرانی
آخر تو ندانی که تواش میخوانی ۲
چشمی و چراغ در شب ظلمانی ۱
باز دل ما را که تو میپرانی
آخر تو ندانی که تواش میخوانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹۴ - ای آنکه ز حد برون جانافزایی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۹۶ - ای آنکه ز خاک تیره نطعی سازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
