هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به ابری خطاب میکند که با کارهای نابخردانهاش باعث تاریکی و ظلم در جهان شده است و تنها چیزی که برای مردم باقی میماند، گریه و اندوه است.
رده سنی:
14+
مفاهیم انتقادی و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'ابر' و 'ظلمانی' ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، موضوعات غمانگیز و انتقادی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۰۳ - ای ابر که تو جهان خورشیدانی
ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب میکنی نادانی ۱
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی ۲
کاری مقلوب میکنی نادانی ۱
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۰۲ - ای آنکه نظر به طعنه میاندازی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۰۴ - ای از تو مرا گوش پرودیده بهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.