هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا، به جستجوی معنوی و درونی انسان اشاره میکند. شاعر از مفاهیمی مانند راه، مه، یوسف و چاه استفاده کرده تا نشان دهد که گاهی انسان در جستجوی چیزی است که درون خودش وجود دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، درک عمیق این شعر ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
رباعی ۱۷۱۲ - ای بر سر ره نشسته ره میطلبی
ای بر سر ره نشسته ره میطلبی
در خرمن مه فتاده مه میطلبی ۱
در چاه زنخدان چنین یوسف حسن
خود دلو توئی یوسف و چه میطلبی ۲
در خرمن مه فتاده مه میطلبی ۱
در چاه زنخدان چنین یوسف حسن
خود دلو توئی یوسف و چه میطلبی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱۱ - ای پر ز جفا چند از این طراری
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱۳ - ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
