هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان منبع علم و رحمت یاد میکند و اشتیاق خود را به او با تشبیه به پختن حلوا بیان میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عرفانی و عاشقانه موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۱۷۱۷ - ای چون علم سپید در صحرائی
ای چون علم سپید در صحرائی
ای رحمت در رسیده از بالائی ۱
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی ۲
ای رحمت در رسیده از بالائی ۱
من در هوس تو میپزم حلوائی
حلوا بنگر به صورت سودائی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱۶ - ای چون علم بلند در صحرائی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱۸ - ای خواجه چرا بیپر و بالم کردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
