هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و بیداری سخن میگوید و خود را به چنگی تشبیه میکند که نواخته میشود. او از تاریکی جهان و نالههای خود میگوید و از معشوق میخواهد که به زاریهایش پایان دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۷۲۲ - ای داده مرا چو عشق خود بیداری
ای داده مرا چو عشق خود بیداری
وین شمع میان این جهان تاری ۱
من چنگم و تو زخمه فرو نگذاری
وانگه گوئی بس است تا کی زاری ۲
وین شمع میان این جهان تاری ۱
من چنگم و تو زخمه فرو نگذاری
وانگه گوئی بس است تا کی زاری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۲۱ - ای داده مرا به خواب در بیداری
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۲۳ - ای دام هزار فتنه و طراری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
