هوش مصنوعی:
شاعر از دل میخواهد که پس از دیدار یار، در غمش بمیرد و ناله نکشد. همچنین اشاره میکند که اگر خورشید (یار) بتابد، شمع (دل) باید بسوزد و این یک شرط است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۳۲ - ای دل چو وصال یار دیدی حالی
ای دل چو وصال یار دیدی حالی
در پای غمش بمیر تا کی نالی ۱
شرطست چو آفتاب رخ بنماید
گر شمع نمیرد بکشندش حالی ۲
در پای غمش بمیر تا کی نالی ۱
شرطست چو آفتاب رخ بنماید
گر شمع نمیرد بکشندش حالی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۳۱ - ای دل چو به صدق از تو نیاید کاری
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۳۳ - ای دل چه حدیث ماجرا میجوئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
