هوش مصنوعی:
شاعر از لطفی که در گذشته به او شده و اکنون فراموش شده است، شکایت میکند. او از مستی و بیتوجهی معشوق نسبت به خودش ناراحت است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'مستی' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۹۲ - لطفی که مرا شبانه اندوختهای
لطفی که مرا شبانه اندوختهای
امروز چو زلف خود پس انداختهای ۱
چشم توز می مست و من از چشم تو مست
زان مست بدین مست نپرداختهای ۲
امروز چو زلف خود پس انداختهای ۱
چشم توز می مست و من از چشم تو مست
زان مست بدین مست نپرداختهای ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۹۱ - گر با همهای چو بی منی بیهمهای
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۹۳ - با من ترش است روی یار قدری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
