هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از همراهی با یار خود به گلزار میگوید و از نگاه بیخبرانه خود به گلها ابراز پشیمانی میکند. یارش او را به خاطر این بیتوجهی سرزنش میکند و از او میخواهد که به جای گلها به رخسار او بنگرد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۷۹۵ - با یار به گلزار شدم رهگذری
با یار به گلزار شدم رهگذری
بر گل نظری فکندم از بیخبری ۱
دلدار به من گفت که شرمت بادا
رخسار من اینجا و تو بر گل نگری ۲
بر گل نظری فکندم از بیخبری ۱
دلدار به من گفت که شرمت بادا
رخسار من اینجا و تو بر گل نگری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۹۴ - با نااهلان اگر چو جانی باشی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۹۶ - بد میکنی و نیک طمع میداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
