هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق میخواهد که خود را به او نشان دهد تا بتواند از دیدن زیباییهایش شادمان شود و به دیگران فخر بفروشد. او معشوق را جان جهان میخواند و معتقد است که دیدن او باعث شادی انسان میشود.
رده سنی:
12+
متن دارای مضامین عاشقانه و شاعرانه است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً در برنامههای درسی مدارس ایران برای این گروه سنی گنجانده میشوند.
رباعی ۱۸۰۲ - بنمای به من رخت بکن مردمی
بنمای به من رخت بکن مردمی
تا لاف زنم که دیدهام خرمی ۱
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی ۲
تا لاف زنم که دیدهام خرمی ۱
ای جان جهان از تو چه باشد کمی
کز دیدن تو شاد شود آدمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۰۱ - بر گلشن یارم گذرت بایستی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۰۳ - بوئی ز تو و گل معطر نی نی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
