هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ دلِ بیچاره‌ای است که مانند آینه‌ای هر اثری را بازتاب می‌دهد. اگر از صفات خود فراتر رود، با دردسر مواجه می‌شود. آینه‌ای که هم خیر و هم شر را منعکس می‌کند، اما خود از بازتاب‌هایش بی‌خبر است و بنابراین غمی ندارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، تفسیر این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

رباعی ۱۸۰۵ - بیچاره دلا که آینهٔ هر اثری

بیچاره دلا که آینهٔ هر اثری
گر سر کشی از صفات با دردسری ۱

ای آینه‌ای که قابل خیر وشری
زان عکس ترا چه غم که تو بیخبری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۸۰۴ - بی‌آتش عشق تو تو نخوردم آبی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۰۶ - بی‌جهد به عالم معانی نرسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.