هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غمهای خود میگوید و اشاره میکند که گویی مخاطبش نیز در غم خود غرق شده است. او از این میترسد که مخاطبش نباشد و تنها بماند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۹۰۹ - غمهای مرا همه بناغم داری
غمهای مرا همه بناغم داری
واندر غم خود همچو بناغم داری ۱
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری ۲
واندر غم خود همچو بناغم داری ۱
گویی که تراام و چرا غم داری
ترسم که نباشی و چراغم داری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۰۸ - غم را دیدم گرفته جام دردی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۱۰ - کافر نشدی حدیث ایمان چکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
