هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به توصیف احساسات خود نسبت به معشوق میپردازد و خود را بندهای چشمبهراه و مجذوب چشمان مست و خوابآلود معشوق میداند. او معشوق را به نور ماه تشبیه میکند که بر زمین میتابد و زیبایی و جذابیتاش را ستایش میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند 'چشم مست' و 'پرخواب' ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی و فرهنگی برای درک صحیح داشته باشد.
رباعی ۱۹۸۲ - هر شب که ببنده همنشین میافتی
هر شب که ببنده همنشین میافتی
چون نور مهی که بر زمین میافتی ۱
من بندهٔ چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و اینچنین میافتی ۲
چون نور مهی که بر زمین میافتی ۱
من بندهٔ چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و اینچنین میافتی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۸۱ - هر روز یکی شور بر این جمع زنی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۸۳ - هرگز به مزاج خود یکی دم نزنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
