هوش مصنوعی:
شاعر از تحمل و صبر خود در برابر مشکلات سخن میگوید و بیان میکند که نمیتوان او را از دامن کوه (نماد استقامت) جدا کرد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، این شعر نیاز به درک نسبی از ادبیات و نمادگرایی دارد.
تکبیت ۹۱ - پای به خواب رفتهٔ کوه تحملم
پای به خواب رفتهٔ کوه تحملم
نتوان به تیغ کرد ز دامن جدا مرا ۱
نتوان به تیغ کرد ز دامن جدا مرا ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۹۰ - دل چو شد افسرده، از جسم گرانجان پارهای است
گوهر بعدی:تکبیت ۹۲ - بوسه را در نامه میپیچد برای دیگران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
