هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که با وجود تلاشهای فراوان و تحمل رنجهای زیاد (مانند بوسه زدن بر آبلههای کف پا)، هیچ رهروی در این راه نبوده که او را نشکسته باشد. این متن نشاندهندهی ناامیدی و درد ناشی از بیوفایی یا بیتوجهی دیگران است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک احساسات پیچیدهی بیانشده دارد.
تکبیت ۱۰۲ - گر چه چون آبله بر هر کف پا بوسه زدم
گر چه چون آبله بر هر کف پا بوسه زدم
رهروی نیست درین راه که نشکست مرا ۱
رهروی نیست درین راه که نشکست مرا ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۰۱ - جنون دوری من بیش میشود از سنگ
گوهر بعدی:تکبیت ۱۰۳ - منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
