هوش مصنوعی:
شاعر درد و رنج درونی خود را مانند بیماری توصیف میکند که از شدت درد در بستر میگردد و هر لحظه با غم جدیدی مواجه میشود.
رده سنی:
15+
مفهوم عمیق درد و رنج عاطفی در این متن برای درک و همذاتپنداری، به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
تکبیت ۲۰۱ - دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد
چو بیماری که گرداند ز تاب درد بالین را ۱
چو بیماری که گرداند ز تاب درد بالین را ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۲۰۰ - چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟
گوهر بعدی:تکبیت ۲۰۲ - ز افتادگی به مسند عزت رسیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
