هوش مصنوعی:
شاعر خود را به درخت بید مجنون در بستان زندگی تشبیه کرده و بیان میکند که تنها کاری که از عهدهاش برمیآید، سر به زیر انداختن از شرم است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
تکبیت ۳۵۰ - بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
بید مجنونیم در بستانسرای روزگار
سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است ۱
سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۳۴۹ - بحر، روشنگر آیینهٔ سیلاب بود
گوهر بعدی:تکبیت ۳۵۱ - اظهار عشق را به زبان احتیاج نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
