هوش مصنوعی:
در این بیت، شاعر از زیبایی و جذابیت سنبلهای زلف یار خود سخن میگوید و آن را با گلهای پژمردهای مقایسه میکند که مانند تقویمهای قدیمی از ارزش و اعتبار افتادهاند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
تکبیت ۴۱۷ - سنبل زلف از رخش تا بر کنار افتاده است
سنبل زلف از رخش تا بر کنار افتاده است
گل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است ۱
گل چو تقویم کهن از اعتبار افتاده است ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۴۱۶ - هست امید زیستن از بام چرخ افتاده را
گوهر بعدی:تکبیت ۴۱۸ - سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
