هوش مصنوعی:
شاعر از رنج و عذاب درونی خود میگوید و ابراز تأسف میکند برای کسانی که از نعمتهای رنگارنگ زندگی بهره میبرند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
تکبیت ۶۹۰ - من که روزی از دل خود میخورم در آتشم
من که روزی از دل خود میخورم در آتشم
وای بر آنکس که نعمتهای الوان میخورد ۱
وای بر آنکس که نعمتهای الوان میخورد ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۶۸۹ - خواب پوچ این عزیزان قابل تعبیر نیست
گوهر بعدی:تکبیت ۶۹۱ - کمکم دل مرا غم و اندیشه میخورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
