هوش مصنوعی:
شاعر در دوران پیری از حسرت و پشیمانی سخن میگوید و افسوس میخورد که اکنون که دیگر دندانی ندارد، مجبور به سکوت است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی مرتبط با پیری و حسرت است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا جذاب نباشد.
تکبیت ۷۵۳ - از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم
از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم
لب به دندان میگزم اکنون که دندانم نماند ۱
لب به دندان میگزم اکنون که دندانم نماند ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۷۵۲ - چه سیل بود که از کوهسار حادثه ریخت ؟
گوهر بعدی:تکبیت ۷۵۴ - به صد خون جگر دل را صفا دادم، ندانستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
