هوش مصنوعی:
شاعر از احساس تنگنا و محدودیت در قفس (زندگی) صحبت میکند و به این درک میرسد که بهشت (خوشبختی یا آزادی) همیشگی نیست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارد.
تکبیت ۱۳۱۳ - دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم
دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستم
که در بهشت مکرّر نمیتوان بودن ۱
که در بهشت مکرّر نمیتوان بودن ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۳۱۲ - هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبهای
گوهر بعدی:تکبیت ۱۳۱۴ - خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
