هوش مصنوعی:
شاعر احساس ناتوانی و بیوزنی خود را در برابر دنیای پرآشوب بیان میکند و خود را به حبابی در دریای طوفانی تشبیه مینماید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در متن وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد.
تکبیت ۱۳۵۷ - بجز کسب هوا از من دگر کاری نمیآید
بجز کسب هوا از من دگر کاری نمیآید
درین دریای پرآشوب پنداری حبابم من ۱
درین دریای پرآشوب پنداری حبابم من ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۳۵۶ - جوانی برد با خود آنچه میآمد به کار از من
گوهر بعدی:تکبیت ۱۳۵۸ - به خاک افتم ز تخت سلطنت چون در خمار افتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
