(۷) حکایت آن دزد که دستش بریدند

ببریدند دزدی را مگر دست
نزد دَم دستِ خود بگرفت و برجست ۱

بدو گفتند ای محنت رسیده
چه خواهی کرد این دست بریده ۲

چنین گفت او که نام دوستی خاص
بر آنجا کرده بودم نقش ز اخلاص ۳

کنون تا زنده‌ام اینم تمامست
که بی این زندگی بر من حرامست ۴

ز دستم گر چه قسمی جز الم نیست
چو بر دستست نام دوست غم نیست ۵

چو ابلیس لعین اسرار دان بود
اگر سجده نمی‌کرد او ازان بود ۶

ز خلق خود دریغش آمد آن راز
نکرد آن سجده، دعوی کرد آغاز ۷

که تا هم او وهم خلق جهان هم
نه بینند آن دَر و آن آستان هم ۸

که تا نوری ازان در پردهٔ عز
نگردد در نظر آلوده هرگز ۹